"Hayat" kelimesinin herkeste uyandırdığı duygular, düşünceler aslında temel olarak aynıdır. İçimizde kalanlar, içimizdeki yalanlardan daha çok acıtır. Keza "kalanlar"ın en kötü tarafı şudur. Ne kadar çoksa, o kadar yalnız hissedersiniz. Ne kadar azsa o kadar yalnız kalırsınız.
Ütopik hayaller peşinde koşmak günümüzde çocuksuluk olarak nitelendirilirken, ben bunu her zaman güzel bir şey olarak gördüm. Ulaşabileceğin son nokta, kurduğun hayalin bir basamak altındaysa neden basit hayallerle uğraşasın ki! Tabi hiçbir zaman kurduğun hayallerin yanından bile geçemezsin. Herkes bu konuya dair farklı teoriler(bahaneler) kurarken benim aklıma gelen ilk şey ilkokul matematik derslerinde gördüğümüz kesişen kümeler olmuştur. Çünkü bir insana dair asla tek bir hayal konu başlığı kurulmaz. Emek veren herkesin bir kümesi vardır. Hayatta ulaşabildiğin temel küme U^O^G^.... şeklinde gösterilebilir. Doğal olarak üçgenin verdiği iç açıklardan dolayı, iç açılarının toplamı asla 180 derece olmaz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder